1


Het was op een zwoele Amsterdamse zomeravond in 2000. Zo'n avond die bijna niet meer stuk kan. De Pijp was weer een warm nest voor terrasdrinkers, Tapas schransers en sjansende charmeurs. Maar aan al het goede komt een eind. Dus de gezelligheid liet ik voor wat het was en klom op de fiets. Heel verstandig, immers in beschonken toestand volg je dat rode pad met die witte markeringen en thuis ben je.

Ondertussenis een Engelse jongeman totaal de weg kwijt geraakt. Kennelijk is hij al z'n vrienden kwijt geraakt in een roes van goedkoop bier en wiet zodra de Easy Jet was geland op Hollandse bodem. Het Vondelpark was een van de laatste plekken die hij bewust meemaakte, dus daar loopt ie dan maar uit. Ergens moest het hotel toch wel zijn.

Ik rijdt in de van Baerlestraat en zie in de verte al het verlichte Rijksmuseum opdoemen, om aan te komen bij de kruising met de Willem Sparkweg. Ik houd even halt voor het rode licht.

Plotseling knalde en suisde in de donkere nacht een lichtflits voorbij. Met het geluid van een snoeiharde zweepslag. Iets dat je alleen hoort als het ijs indringend kraakt. Met bijbehorende intense schrik.
Aan de overkant werd onmiddellijk duidelijk waar dit geluid vandaan kwam. Een muurophanging van de tramlijn was losgeschoten. En daarbij kwamen delen van de bovenleiding terecht op het wegdek en een taxi. Heftige geluiden, gesis en vonken verlichtte het kruispunt in een glamrock-achtig theater. Gelukkig was de taxi chauffeur zo snugger om door te rijden, zodat z'n Mercedes niet in een permanente Trolleybus veranderde.
Wat overbleef was een flikkerend stuk bovenleiding op het asfalt. Toegesnelde taxi chauffeurs vormde al snel een veiligheidscordon rondom deze 720 volt werphengel.

En ik? Ik dacht, nu kan ik voor het eerst van mijn leven eens 112 bellen. Binnen een paar minuten was de brandweer aanwezig. Politie d'r bij. De taxi's, die de bungelende leiding beschermde werden vervangen door oranje pylonnen uit de brandweer auto. De politie kruiste her en der nog wat rood-wit gestreept lint.

0 Nu was het afwachten. Waarschijnlijk op het GVB die de boel op een of andere manier zou gaan repareren. Ondertussen hadden zich op dit late tijdstip redelijk groepje mensen verzameld. De sfeer was ontspannen, ondanks de hoogspanning op de weg.
Een paar brandweermannen draaide een shagje en liepen te sjansen met aanwezige dames. Zichtbaar genoten ze van hun positie. In controlerend overwicht én in werkkleding. Dat maakt wel indruk. Andere brandweermannen liepen elkaar een beetje af te zeiken. Dat zie je wel vaker bij Amsterdammers. Er moet er altijd eentje het lulletje zijn.

Enfin, de dronken Engelsman, nog steeds op weg naar bed en hotel sluit zich aan bij het groepje. Want waar een groepje mensen bij een brandweerauto staat, moet wat te doen zijn, denkt hij. En daar ziet hij dan ook een draad hangen, omgeven met zuurstok roze pylonen. Een aantrekkingskracht van jewelste natuurlijk...

Het volgende moment ziet de hele groep in al zijn onoplettendheid, opeens een beschonken toerist met een stuk tramdraad in z'n handen staan.

Een collectief ongeloof wordt al snel ingeruild een intense schrik. Enkele seconden gaan voorbij. Op dat moment begint er bij de jongen zelf ook iets te dagen, vooral omdat er vanaf de kant paniekerig wordt geschreeuwd. Een politieagent grijpt hem direct in de kraag. Harder dan noodzakelijk, maar dat valt enigszins te begrijpen. De groep haalt opgelucht adem.

Een brandweerman breekt het ijs, `Tjee wat voor schoenen draag jij? Die moeten wij ook maar eens aanschaffen`. Uiteraard volgt binnen een paar minuten een wagen van het Gemeentelijk Vervoer Bedrijf. Die hadden net de stroom er af gehaald.


txt © Sander Gaarenstroom (2002)



Reactie Brandweer Amsterdam, kazerne Willem:

Beste Gaarmans,

Wij zijn er zelf niet bij geweest, maar gezien de locatie zijn hier waarschijnlijk de jongens van kazerne Dirk op uitgerukt.
Je maakt de gekste dingen mee in Amsterdam en daar kan ik als brandweerman in deze stad al wel bijna een boek vol schrijven. Tramleidingen komen regelmatig naar beneden in de stad dat is dus niks bijzonders. En gekken heb je overal in de stad rond lopen.
Op de bovenleiding staat 720 volt, je krijgt, als je dit dus aanraakt een doodklap!!!Maar waarom vallen er eigenlijk geen doden zal je je dus afvragen nu??? Net als deze man. Het feit is dat de leiding meestal wel op de rails valt en deze is geaard, dus na 2 a 3 stroomstoten - de leiding wordt van meerdere kanten gevoed - is de stroom er meestal automatisch via een beveiliging al af!

We stellen altijd de veiligheid boven alles, dus we zetten het ruim af. Er kan namelijk wel weer op wat voor manier stroom opkomen. Dit duurt dan ook niet lang want vervolgens klapt de zekering er weer uit. Hierdoor kon de man dus gewoon de kabel oppakken, hij zou alleen pech gehad hebben als erop dat moment net even weer stroom op was gekomen.

Groetjes kazerne Willem.