1

Sinds een aantal jaren denk ik dat toeval wel degelijk bestaat. Waarom? Het volgende verhaal is wel een heel sterk staaltje van 'toevallige samenloop van omstandigheden' - overigens waar gebeurd, maar bizar. Ruim twee jaar geleden had ik een gesprek met een meisje over toeval. We kwamen elkaar wel vaak - en meestal op onverwachte plekken tegen. Vaak denk je dan nog, "goh ik zat net aan je te denken", maar het gaat wel ver om dat direct aan toeval toe te schrijven.

In het begin heeft zij bijvoorbeeld zelfs een keer per ongeluk voor mijn deur gestaan. Ze schrok van het naambordje. Ze stond in de verkeerde portiek. Mijn buren bleken haar beste vrienden te zijn.
Maar goed, wij hadden het een keer over toeval en dat we elkaar best vaak tegenkwamen op straat. Echt geloven deed ze er niet in, althans niet zoals ik. Zij vertelde dat ze haar beste vriend nog nooit was tegengekomen. Iedereen kwam ze tegen, behalve hem, terwijl ze al vier jaar redelijk in de buurt woonden.

Een week later zat ik met vriend Leroyson in het Vondelpark een keek wat verveeld om me heen. Ik zie twee fietsende mensen elkaar tegen komen, ik denk nog wat een enthousiasme. Om direct te zien dat zij het en die beste vriend waren. Zij kijkt vervolgens om en ziet mij als getuige zitten. Dit uiteraard leidend tot nog meer verbazing. En om het helemaal af te maken bleek vriend Leroyson vroeger de beste vriend van haar zus te zijn geweest. Die zagen elkaar wekelijks. Een soort Mexican stand off in toeval.



txt Sander Gaarenstroom