0


Enige tijd geleden reed ik om een uur of elf s’avonds op mijn fiets zonder licht naar huis. Langs het sporadisch verlichte fietspad liep een dame van middelbare leeftijd met haar middelgrote hond. Zij zag mij niet aankomen, ik zag haar wel en reed met een ruime boog om haar en de viervoeter heen. Het gerammel van mijn fiets deed haar opschrikken en in een primaire reactie riep zij: “Hé, klootzak, je hebt geen licht aan!”

Ik trapte op mijn rem en keek haar minzaam aan. Met ijzige stem zei ik: “Het klopt dat mijn licht niet aan is, maar het licht van uw hond staat ook uit.”
“Wat??? Loop je me te dollen?” “Nee, heeft u de laatste APV van onze gemeente niet gelezen? Algemene Politie Verordening? In aanvulling op de Gemeentewet? Staat op de website van de gemeente. Had u kunnen lezen. Sinds 1 januari van dit jaar zijn alle honden in onze stad verplicht om een uur na zonsondergang de zogenaamde APV-band te dragen.” “APV-band??? Wat lul jij nou?”

“De APV-band, mevrouw, is een reflecterende of lichtgevende halsband die uw hond niet draagt. Honden in het donker schijnen veel ongelukken te veroorzaken. De politie is heel streng op dit moment.
Vorige week nog was er een grote contrôle op de rondweg hier achter. U weet, die wordt goed verlicht, maar mijn buurman die zijn Labradors zonder APV-band daar uitliet was mooi de sigaar! Vijfenzeventig euro per hond, en hij heeft er drie!” “Jezus! Shit!

Waar…hoe kom ik aan…waar koop ik zo’n band, weet je dat misschien?” “Jahaaa…de dierenwinkel in het winkelcentrum heeft verschillende typen, zowel lichtgevend als reflecterend. Wat kostte het ook al weer, wat zei mijn buurman? Twee tientjes of zo.” “Nou, harstikke bedankt joh, bedankt voor de tip!” “Ach, mevrouw, zo’n klootzak ben ik nou ook weer niet…”

Ik zou er zo vijfenzeventig euro voor over hebben gehad om haar smoel te kunnen zien bij de dierenwinkel de volgende dag.



txt © Ingmar van der Hoek